Vormen

Nunchaku-do kent vier disciplines:

Kumite

De kumite is een tweegevecht waarbij de vechters beschermd zijn met een helm en onder stikte regels met elkaar de strijd aangaan. De speciaal ontwikkelde ‘veiligheids-nunchaku’ zorgt voor een veilige beoefening van de sport. Een technische vaardigheid met de nunchaku staat in deze competitievorm centraal. Eén van de regels is dan ook dat de vechters, alvorens een aanval wordt ingezet, minimaal twee technieken hebben uitgevoerd. Dit geeft deze vechtdiscipline een gracieus karakter.

Het doel van een kumite-wedstrijd is om meer punten te scoren dan de tegenstander. Er kunnen maximaal 7 punten worden gescoord door één vechter. De vechters worden ingedeeld in ‘lengteklassen’ en niet in ‘gewichtsklassen’. Dit is een verschil met veel andere vechtsporten waarbij het gewicht een belangrijke rol speelt. Bij de kumite van het Nunchaku-do speelt de lengte (reach) van een vechter een belangrijke rol.

Kata

Een definitie van ‘kata’ is: “Een formele oefening van een aaneenschakeling van verdedigingstechnieken, aanvalstechnieken, standen en verplaatsingen”.

Binnen het Nunchaku-do zijn verschillende katas. Deels zijn deze katas gebaseerd op een traditionele hantering van zelfverdedigingstechnieken, deels zijn diverse katas geconstrueerd als technische vorm.

De katas binnen het Nunchaku-do van de WNA die verwerkt zijn in de examenstof van witte graduatie (6e kyu) tot en met de zwarte graduatie (5e dan) zijn vervaardigd door Raphaël Thé, René de Jong en Milco Lambrecht. Er zijn zelfs twee katas , Wedstrijdkata en kata Shodan, die specifiek zijn ontwikkeld voor wedstrijden. Hiermee doorkruisen de termen ‘do’ en ‘jutsu’ elkaar binnen deze discipline. Enerzijds zijn de katas die als ‘schijngevecht’ gebaseerd zijn op de realiteit en anderzijds zijn er katas die een aaneenschakeling van moeilijke technische handelingen zijn.

Freestyle

De free style is een demonstratievorm met de nunchaku, uitgevoerd op muziek. Met deze vorm is de sport in feite begonnen in 1984. Geheel ‘vrij’ zijn de deelnemers aan deze vorm niet. Ook hier is een reglement waar de beoefenaars zich aan dienen te houden. In 1988 werd dit reglement leven ingeblazen door onder ander Ron Zoet en Richard van Asdonck. Beide sportdocenten hebben veel ervaring met het beoordelen als jurylid of scheidsrechter van andere –Olympische- sporten. Het freestyle heeft in de loop der jaren een enorme ontwikkeling doorgemaakt.

De mogelijkheden met de nunchaku lijken onuitputtelijk en steeds weer ‘toveren’ de freestyle specialisten nieuwe technieken tevoorschijn. Naast het amusementsgehalte moet de oefening een ‘budo-karakter’ vertonen, een bepaald vechtkundige waarde. De evolutie van het freestyle heeft in de loop der jaren veel grote namen binnen de sport opgeleverd.

Nunchaku-Jutsu

Het onderdeel ‘jutsu’ binnen het Nunchaku-do is te kwalificeren als de reële zelfverdedigingskunst met het wapen. Er zijn diverse aanvalsvormen en verdedigingsvormen opgesteld waarin de nunchaku uiteraard een centrale rol speelt. Gezien de filosofie achter de verschillende oefenvormen is bepaalt dat deze discipline binnen de sport pas een rol gaat spelen vanaf de 1e dan. In de stof voor de hogere dan-graden zijn veel ‘jutsu-series’ opgenomen.